زن از ناراحتى سر خود را به پايين انداخت و گفت : سلطان از اين روزه گرفتن چه مىخواهد ؟ كه افطار او براى طفلان ما عيد است . روزه بايد كسى بگيرد كه براى يك نفر درمانده قوتى دهد ، تا شكمش سير شود ؛ و گرنه اين روزه گرفتن چه فايده دارد كه در روز ، روزه بگيرد ؛ و در شب دوباره همان غذايى را كه در روز نخورده است ، با همان غذا شكمش را سير كند . روزه مستحبى بايد كسى بگيرد كه خيرش به ديگران برسد . اگر كسى روزه مستحبى نگيرد و خيرش به ديگران برسد ، بهتر است از آن روزه دار دنيا پرستى كه روزه مستحبى مىگيرد و خيرش به كسى نمىرسد . به راستى اگر انسان اگر همان روزه واجب خود را بگيرد و در بقيه ايام بدون اين‌كه روزه مستحبى بگيرد ، خيرش را براى مردم برساند ، بهتر است از كسىاست روزها روزه مستحبى مىگيرد . « يا أحْمَدُ ! مَحَبَّتِى مَحَبَّةُ الْفُقَراءِ فَأَدْنِ الْفُقَراءَ وَقَرِّبْ مَجْلِسَهُمْ مِنْكَ وَأبْعِدِ الْاغْنِياءَ وَأبْعِدْ مَجْلِسَهُمْ عَنْكَ لِانَّ الْفُقَراءَ أحِبّائِى » اى احمد ثروت‌مندان دنيا پرست را از خود دور كن و از نشستن در مجالس آنان برحذر باش ! زر و زيور دنيا پرستان را مبغوض بدار و از آن‌ها فاصله گير . اوصاف اهل دنيا « يا أحْمَدُ ! أبْغِضِ الدُّنْيا وَأهْلَها وَأحِبَّ الْاخِرَةَ وَأَهْلَها » اى احمد ! دنيا و اهل آن را مبغوض بدار ، آخرت و اهل آن را محبوب بدار . عرض كرد : « يا رَبِّ ! وَمَنْ أهْلُ الدُّنْيا وَمَنْ أهْلُ الْاخِرَة ؟ » پروردگارا ! اهل دنيا و اهل آخرت چه كسانى هستند ؟ فرمود : أهْلُ الدُّنْيا مَنْ كَثُرَ أكْلُهُ وَضِحْكُهُ وَنَوْمُهُ وَغَضَبُهُ ، قَلِيلُ